Home

model przedstawiający sposób odbijania się światła od wklęsłych, płaskich i wypukłych powierzchni

model przedstawiający sposób odbijania się światła od wklęsłych, płaskich i wypukłych powierzchni

siatka elewacji

model budynku

Sklep Prady Tokyo

Ten niesamowity budynek został zaprojektowany przez szwajcarskie biuro Herzog & de Meuron i jest siedzibą jednego z domów mody włoskiej marki PRADA stworzonej przez Mucie Prade i jej męża Patrizio Bertelliego. Pierwsza kolekcja PRADY z 1989 roku została doceniona przez międzynarodową krytykę za jej charakterystyczność, pomysłowe użycie wyjętych z kontekstu materiałów i technicznie nowych tkanin.

Wyzwanie to pasuje do szwajcarskich architektów znanych z poszukiwań fuzji tradycyjnych i eksperymentalnych materiałów, używanie standardowych elementów i kształtów aby dać im nową jakość. PRADA współpracowała także z Remem Koolhaasem (oma) wybranym przez Patrizo Bertelliego. Koolhaas zauważył, że jeśli większość budownictwa na świecie przeznaczona jest dla handlu i usług to nie widzi powodu dla którego architekci mieliby umywać od nich ręce. Prowadził poszukiwania w redefinicji zakupów, przekształcenia koncepcji i funkcji zakupów, przyjemności i komunikacji, zazębiania się konsumpcji i sztuki. efektem poszukiwań obu pracowni była otwarta w marcu 2001 roku wystawa WORKS IN PROGRESS.
Interesujący jest sam dobór architektów przez PRADĘ. Z jednej strony Herzog & de Meuron, którzy koncentrują się na dekoracyjnym opakowaniu, z drugiej strony Rem Koolhaas poszukujący redefinicji dotychczasowych funkcji gdzie elewacja jest tylko czymś w co trzeba ubrać daną funkcję. Rem Koolhaas myśląc o architekturze H&dM powiedział:

„Elewacje te cechuje pozaziemska doskonałość...ale bez urazy nikt nie projektuje sztywniejszych rzutów..."

Lokalizacja budynku PRADY nie jest przypadkowa. Omote Sando Street przy której leży jest główną osią obszaru Aoyama, światowej klasy dzielnicy mody zapoczątkowanej przez Yasuhiro Homono w 1972 roku. Znaczący wpływ na kształt budynku ma perspektywa lokalnej zabudowy . W zależności od punktu obserwacji budynek wygląda jak kryształ lub jak archaiczny dom z ukośnym dachem.

Gęsta zabudowa Tokyo jest przyczyną braku przestrzeni publicznych. Architekci przede wszystkim w pierwszej fazie skupili się na pionowej objętości budynku zawierającej maximum powierzchni brutto. Pozwoliło to na wytworzenie placu przed budynkiem, pewnego rodzaju skweru porównywalnego z przestrzeniami publicznymi w miastach europejskich. Jest to miejsce spotkań nie tylko klientów PRADY.

W pionowych rdzeniach budynku ukryte są windy i pomieszczenia techniczne. Poziome tuby umieszczone między piętrami dostępne są z obydwu kondygnacji, są jak jaskinie, topograficzne dodatki oferujące intymną atmosferę, zapewniają miejsce na przebieralnie, Uchwycają wybrane panoramy Tokyo. Z sufitów wiją się kosmiczne monitory prezentujące ofertę PRADY. Romboidalna siatka fasady jest ważną częścią struktury. Razem z pionowymi trzonami wspiera kolejne piętra budynku. poziome tuby pełnią także funkcję usztywnienia obiektu.

Elewacja - "opakowanie budynku" skupia się na zagadnieniach związanych z widzeniem. Siatka fasady to kombinacja trzech typów paneli okiennych: płaskich, wypukłych i wklęsłych. Różne geometrie generują refleksy, które umożliwiają oglądającym z obydwu stron, wewnątrz jak i na zewnątrz budynku oglądanie stale zmieniających się obrazów.

Igor Kaźmierczak